Portal moze zapisywać w przeglądarce uzytkownika informacje związane z logowaniem oraz statystykami oglądalności. Jeśli nie zgadzasz się z tym, opuść stronę.

Łańcuch dostaw

Z Encyklopedia Zarządzania
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania


Charakterystyka

Koncepcja łańcucha dostaw upowszechniona została w praktyce działalności przedsiębiorstw dopiero w drugiej połowie XX wieku. Upowszechnienie koncepcji łańcucha dostaw jest konsekwencją nasilenia potrzeby współpracy przedsiębiorstw w dążeniu do realizacji celów każdego z nich, w otoczeniu, w którym tempo i skala zmian znacznie się zwiększyły. W łańcuchu dostaw decyzje dotyczące ukształtowania i rozwoju działalności poszczególnych jednostek powinny uwzględniać powiązania z innymi jednostkami na rynku. Jak zauważył J. Witkowski [2003], koncepcja łańcucha dostaw powstała jako alternatywa wobec tradycyjnego sposobu postrzegania relacji między dostawcami i odbiorcami, które charakteryzują antagonizmy, wykorzystywanie własnej siły przetargowej oraz związane z tym przesuwanie obowiązku ponoszenia zwiększonych kosztów na kooperanta [J. Witkowski, 2003, s. 4].

W łańcuchu dostaw, w którym jednostki współpracują w wytwarzaniu i dostarczaniu produktów ostatecznym nabywcom, zależności pomiędzy osiągnięciami poszczególnych przedsiębiorstw odgrywają szczególną rolę. Podejście takie związane jest z koniecznością dostosowania sposobów dostarczania towarów, jak również późniejszej obsługi posprzedażowej do indywidualnych potrzeb zgłaszanych przez każdego nabywcę. Spełnienie takich oczekiwań jest tym bardziej utrudnione, że dostawcy dążą równocześnie do zapewnienia szybkiego obrotu zapasami oraz niskiego poziomu kosztów działalności. Dla osiągnięcia odpowiedniej elastyczności wobec zmieniających się oczekiwań klientów istotnym jest więc zapewnienie ścisłej współpracy dostawców, przepływów odpowiednich informacji pomiędzy tymi jednostkami. Szybka i niezakłócona obsługa klientów, zgodnie z ich oczekiwaniami nie jest także możliwa bez wymiany informacji pomiędzy ostatecznymi nabywcami, a dystrybutorami, co umożliwia z jednej strony szybkie składanie zamówień wpływające na planowanie produkcji i dostaw oraz informowanie o zmianach preferencji (zmiany specyfikacji towarów), a z drugiej strony powiadamianie odbiorców o postępach w realizacji zapotrzebowania. Dostawcy dążą wprawdzie do utrzymania pełniej kontroli nad przebiegiem własnej działalności, ale planowanie i koordynowanie przepływów surowców, materiałów, półproduktów, produktów gotowych, surowców wtórnych odpadów informacji i środków finansowych realizowane są w skali całego łańcucha. Cele stosowania takich rozwiązań odzwierciedlone są w definicjach zarządzania łańcuchem dostaw. Wśród przykładów takich definicji wyróżnić można propozycję M. Christophera [1998], zgodnie z którą zarządzanie łańcuchem dostaw polega na zarządzaniu stosunkami z dostawcami i odbiorcami oraz z klientami w celu dostarczenia najwyższej wartości dla klienta po niższych kosztach dla całego łańcucha [M. Christopher, 1998, s. 17]. Należy zaakcentować istotną cechę współpracy przedsiębiorstw w formie łańcucha dostaw jaką jest integrowanie działań przy równoczesnym zachowaniu niezależności w sensie prawnym. Określając podstawowe zasady zarządzania łańcuchem dostaw można wykorzystać jako inspirację podejście prezentowane przez organizację zajmującą się rozwijaniem wiedzy i doradztwem w zakresie zarządzania przedsiębiorstwem APICS (skrót od pierwotnej nazwy: American Production and Inventory Control Society, obecnie organizacja określa się jako The Educational Society for Resorce Management - Edukacyjne Stowarzyszenie Zarządzania Zasobami). Na tej podstawie można wyróżnić:




Wykorzystując podejście W. Walkera [2005] można pogrupować przedstawione zasady zgodnie z zakresami ich głównego zastosowania. Szybkość działania całego łańcucha dostaw oraz ograniczenie różnic czasów realizacji zadań przez poszczególne ogniwa są bowiem szczególnie istotne z punktu widzenia projektowania łańcucha dostaw, a do podstawowych celów należą zapewnienie konkurencyjnej infrastruktury oraz organizacja logistyki umożliwiająca realizację przepływów dóbr, informacji i środków pieniężnych nawet w skali całego świata. Zapewnienie przepływu informacji w odpowiedniej formie, miejscu i czasie oraz znajomość założeń dotyczących wyników współpracy wpływają przede wszystkim działalność poszczególnych ogniw w łańcuchu a realizacja tych zasad powinna ułatwić dostosowanie podaży do popytu, a także pomiar osiągnięć całego łańcucha niezależnie od skali jego działalności. Tworzenie wartości dla interesariuszy wynika natomiast z założenia, że taka forma współpracy przedsiębiorstw ma umożliwić interesariuszom osiągnięcie wyższych korzyści niż w warunkach odrębnego działania każdego z nich.

Wśród wyróżnionych efektów, które mogą zostać osiągnięte dzięki współpracy w łańcuchu dostaw nie została jednak wymieniona inna istotna cecha, akcentowana min. w pracy M. Christophera [1998], a którą jest niezawodność w dostarczaniu dóbr ostatecznym nabywcom. Autor zwrócił jednak uwagę na zasadnicze warunki, które powinny zostać spełnione, aby zapewnić wspomnianą niezawodność dostaw. Do takich warunków wg M. Christophera należą przede wszystkim koncentrowanie uwagi na przebiegu, usprawnianiu, a w skrajnych przypadkach także na reengineeringu procesów wpływających na wyniki działania całego łańcucha oraz zapewnienie przepływów informacji umożliwiających monitorowanie przebiegu tych procesów przez każdego uczestnika w łańcuchu. Zapewnienie wymiany informacji pomiędzy wszystkimi współpracującymi jednostkami stanowi także jeden z podstawowych warunków integrowania działań w łańcuchu dostaw.

Bibliografia

Autor: Tomasz Małkus

Oceń treść artykułu

Aktualna ocena artykułu: 68/100 (głosów: 62)
 Musisz włączyć JavaScript, aby głosować